Η αίσθηση είναι να είσαι ζωντανός

Ο αισθητικότητα μας θυμίζει τη ζωική μας φύση και επομένως το περιφρονούμε ή ακόμα και φοβόμαστε. Ξεχνώντας ότι εξελίσσουμε λόγω της ικανότητας να γνωρίζουμε τον κόσμο με τη βοήθεια των αισθήσεων.

Υπάρχουν τέτοιες μέρες που θέλετε να γίνετε γάτα, να πηδήξετε στα γόνατα κάποιου και να μπούκλες εκεί με μια μπάλα, purr και squint με ευχαρίστηση ενώ είναι χαϊδεύονται ή ξύσιμο πίσω από το αυτί … μόνο τώρα έχουμε αρκετές μικρές χαρές για πολύ καιρό? Πιθανότατα, μια τέτοια ζωή θα βαρεθεί γρήγορα. Δεν είμαστε γάτες, χρειαζόμαστε περισσότερα!

Μέχρι τη σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του 1960, ο αισθησιασμός στον δυτικό πολιτισμό απαγορεύτηκε ως κάτι ανάξιο ενός ατόμου. Εξάλλου, ο πολιτισμός μας οδηγεί μακρύτερα από τα πρωτόγονα ένστικτα και “η αισθητικότητα παραμένει από τη φύση”, υπενθυμίζει στον νευροβιολόγο Jean-Didier Vincent. Αλλά δεν μπορούμε απλά να την εγκαταλείψουμε, γιατί ο αισθησιακός – δηλαδή η ικανότητα να γνωρίζουμε την πραγματικότητα με τη βοήθεια των αισθήσεων μας – παραμένει η κύρια κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης ανάπτυξης. Και αυτό ισχύει τόσο για τη βιολογική εμφάνιση του Homo Sapiens, όσο και για τον καθένα μας. “Η σκέψη μας, όλες οι ενέργειές μας βασίζονται στα συναισθήματά μας”, εξηγεί ο νευροβιολόγος. – και η πηγή τους είναι οι αισθησιακές εντυπώσεις που υποβλήθηκαν στο επίκεντρο της ευχαρίστησης του εγκεφάλου, οι οποίες έχουν αποκτήσει σπονδυλωτά πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια “.

Ευχαρίστηση ή πόνο? Για ένα ζώο, αυτό είναι θέμα επιβίωσης. Έτσι, ολόκληρο το εξαιρετικά ανεπτυγμένο νευρικό μας σύστημα ασχολείται, στην ουσία, τη λύση του μοναδικού ερωτήματος: τι είναι καλό για εμάς και τι είναι κακό. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε ελευθερία όσον αφορά τα συναισθήματά μας?

Επιστρέψτε τη φρεσκάδα στην αντίληψη

“Είμαστε συνηθισμένοι να επισυνάψουμε το όνομα” χαπια για στυτικη δυσλειτουργια στα φαρμακεια I “ή” Mine “στη ροή των εμπειριών που επιβεβαιώνουν το προσωπικό μας συναίσθημα”, γράφει στο βιβλίο του ο βουδιστής δάσκαλος Jonge Mingur Rinpoche 1 . Αλλά αν θεωρούμε μια τεράστια ποικιλία παραγόντων που συνδέονται για να δημιουργήσουν την ιδιαίτερη αίσθηση μας, τότε η προσκόλλησή μας σε αυτό το “εγώ”, με την οποία θεωρούμε τους εαυτούς μας, αρχίζει να εξασθενεί. Και τότε είναι ευκολότερο για εμάς να εγκαταλείψουμε την επιθυμία να ελέγξουμε ή να περιορίσουμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις αισθήσεις μας και αρχίζουμε να τις βιώνουμε χωρίς πόνο ή ενοχή. Με αυτόν τον τρόπο, σταδιακά επανακρίνουμε την αθώα κοσμοθεωρία που οι περισσότεροι από εμάς κατοικούσαμε στην παιδική ηλικία. Ακούμε καλύτερα άλλους ανθρώπους, γνωρίζουμε καλύτερα όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας και είμαστε σε θέση να ανταποκριθούν πιο αυθόρμητα και επαρκώς σε δύσκολες καταστάσεις. Έτσι, σταδιακά φτάνουμε σε ένα επίπεδο που είναι τόσο λεπτό που ίσως να μην παρατηρήσουμε ότι αυτό συμβαίνει όταν διαπιστώσουμε ότι ξυπνάμε σε μια ελεύθερη, ξεκάθαρη, αγαπημένη κατάσταση, ξεπερνώντας ό, τι έχουμε ονειρευτεί ποτέ “.

Δύο τρόποι ευχαρίστησης

“Φυσικά, γεννιόμαστε με ιδέες που μας επιτρέπουν να διακρίνουμε την ευχαρίστηση της δυσαρέσκειας”, συνεχίζει ο Jean Dyge Vincent. “Είμαστε ανίκανοι να επηρεάσουμε το έργο των γονιδίων μας, αλλά η προσωπική μας εμπειρία μπορεί να δώσει σε αυτές τις ιδέες μια σκιά που είναι σημαντική μόνο για εμάς”. Οι δομές του εγκεφάλου που αποτελούν το κέντρο της ευχαρίστησης σχηματίζουν ένα εξαιρετικά ευαίσθητο σύστημα, στο οποίο εξαρτάται η ποσότητα ντοπαμίνης, η ορμόνη της ευχαρίστησης.

Διακρίνετε μεταξύ δύο τρόπων για διασκέδαση: από κάτω προς τα πάνω και από πάνω προς τα κάτω. Μπορείτε να δοκιμάσετε την ευχαρίστηση που προέρχεται από σωματικές αισθήσεις: γεύση, αγάπη, μυρωδιά και ούτω καθεξής – αυτό είναι το μονοπάτι από κάτω προς τα πάνω. Αλλά η ευχαρίστηση μπορεί να προκαλέσει τον ίδιο τον εγκέφαλο, αφού είναι σε θέση να συσχετιστεί με εξωτερικές ερεθιστικές (τοπίο, λέξη) ευχάριστες αναμνήσεις. Έτσι, το αίσθημα της ευχαρίστησης γεννιέται από την απλή σκέψη. Κατά συνέπεια, η ευχαρίστησή μας γεννιέται τόσο με βάση την αντίληψη όσο και με βάση τη φαντασία, και ταυτόχρονα χρησιμοποιούνται οι ίδιες συνδέσεις στον εγκέφαλο. “Οι αισθησιακές απολαύσεις εξακολουθούν να συνοδεύουν την ικανοποίηση των αναγκών της ζωής (στα τρόφιμα, στη συνέχιση του γένους. ) και έτσι διαδραματίζουν το ρόλο της κινητήριας δύναμης της εξέλιξης,-σημείωμα Jean-Didier Vincent. – αλλά ο καθένας μας έχει τη δική του προσωπική γεύση.Η όρεξη μας για την ευχαρίστηση και τη φυσική ικανότητα να απολαμβάνουμε δεν είναι η ίδια, διαφέρουν ανάλογα με τον πολιτισμό, την εκπαίδευση και τη γενετική μας. Επομένως, ο αισθησιασμός γίνεται προσωπική επιχείρηση όλων, επιλέγουμε συνειδητά αν είμαστε περισσότερο ή λιγότερο αισθησιακοί.

«Η φιλοσοφία του σώματος. Σώμα ελευθερίας »Mikhail Epstein, Grigory Tulchinsky

Δύο σύγχρονοι φιλόσοφοι εντοπίζουν αλλαγές στις φυσικές ιδιότητες του ανθρώπου – την τακτική, την αισθησιασμό, τη σεξουαλικότητα – στην εποχή των εικονικών και γενετικών τεχνολογιών (Aletheia, 2006).

Αισθησιακή σεξουαλικότητα

Η λέξη “αισθησιασμός” έχει το δεύτερο νόημα: “Η παρουσία αισθησιακών δίσκων” 2, και εδώ μιλάμε όχι τόσο για την ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο με αισθητήρια όργανα, αλλά για τη μετατροπή αυτών των σημάτων σε ερωτικές παρορμήσεις. Η σεξουαλική έλξη είναι μια από τις ζωντανές εκδηλώσεις του αισθησιασμού. Επιδεινώνει την αντίληψή μας και ταυτόχρονα τροφοδοτείται από αυτήν. «Όταν βιώνουμε σεξουαλική έλξη, γεύση, μυρωδιά, άγγιγμα, όραμα, όλα τα συναισθήματά μας φαίνεται να στέκονται στο tiptoe», λέει ο σεξολόγος Irina Panyukova. – Όλα είναι απείρως ακριβά για εμάς σε ένα άλλο άτομο: το χρώμα των ματιών, τη μυρωδιά και την υγρασία του δέρματός του, το στύλο της φωνής, τη διάρκεια της αφής. Και όταν στρέφουμε την αντίληψη του κόσμου με αυτόν τον τρόπο ή για τον εαυτό μας, όλοι βλέπουμε και αισθανόμαστε με την εντυπωσιακή σαφήνεια μας “. Αυτό εξηγεί το συναίσθημα που σημειώθηκε από διαφορετικούς ανθρώπους ότι κατά την περίοδο της παθιασμένης αγάπης ζούσαν ιδιαίτερα έντονα και αισθάνθηκαν πιο ζωντανά από ό, τι σε άλλες περιόδους. Η σχέση μεταξύ αισθησιασμού, σεξουαλικότητας και ζωτικότητας βρήκε επίσης την έκφραση στην έννοια της “λίμπιντο”, την οποία ο Sigmund Freud εισήγαγε στην επιστημονική καθημερινή ζωή: στα πρώτα έργα ορίστηκε η ενέργεια της σεξουαλικής επιθυμίας με αυτή τη λέξη και αργότερα η ενέργεια της έλξης στη ζωή, αντιπαραβάλλοντας με μια καταστροφική έλξη μέχρι το θάνατο του Mortido 3 .

Ανθρώπινη ιδιοκτησία

Ο αισθητικότητα είναι σημαντικός όχι μόνο για ένα άτομο, αλλά και για την κοινωνία στο σύνολό της, ο ανθρωπολόγος David Le Breton είναι πεπεισμένος: “Αυτό είναι ένα από τα σημαντικά χαρακτηριστικά κάθε ατόμου. Κάτι σαν μια προσωπική υπογραφή, τότε η γοητεία που διακρίνει την προσωπικότητα από τη γενική σειρά. Ο αισθητικότητα δίνει τη γεύση της ζωής, ενισχύει τη χαρά του εαυτού του. Αλλά δεδομένου ότι σχετίζεται με συναισθήματα και σώμα, μας επιστρέφει στο ζώο? «Όχι», απαντά ο ανθρωπολόγος. – Εξάλλου, ο αισθησιασμός είναι διακοσμημένος σε κοινωνικά τελετουργικά και εκδηλώνεται σε συστήματα σημάτων, για παράδειγμα, στα ρούχα που φορούμε, στη συμπεριφορά μας, μεθόδους επικοινωνίας. Επιπλέον, εξαρτάται από το πόσο γοητευτικοί είμαστε, ποιο είναι το προσωπικό μας στυλ, πόσο είμαστε ανοιχτοί στον κόσμο και σε άλλους.

Έτσι, ο αισθησιασμός είναι μια σημαντική προσθήκη στο στυλ και τη γοητεία μας. Αυτό θα ήταν αρκετό για να είμαστε πεπεισμένοι: ο αισθησιασμός είναι η μεγάλη μας αξιοπρέπεια. Ωστόσο, η Irina Panyukova πηγαίνει ακόμη περισσότερο: η αισθησιασμός δεν επιβεβαιώνει μόνο την παρουσία μας στον κόσμο, αλλά η πιο σημαντική ιδιοκτησία του ανθρώπου. “Είμαστε τα μόνα πλάσματα που μπορούν να καλλιεργήσουν σκόπιμα το αισθησιασμό μας για να το απολαύσουν, μόνοι μας ή με τη βοήθεια άλλων”, τονίζει ο σεξολόγος. – Μόνο μπορούμε να βρούμε αυτό που μας αρέσει, να δημιουργήσουμε ευχαρίστηση, να τους φανταστούμε, να θυμάστε και να μοιραστείτε με άλλους. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της ενστικτώδης αναζήτησης για απολαύσεις και τέχνη – ζωγραφική, μαγείρεμα, ερωτισμό ή τέχνη της ζωής “. Αυτός είναι επίσης ένας τρόπος για να εκπληρώσετε την ελευθερία σας: “Για να βρείτε την πηγή της ευχαρίστησης, πρέπει να ακούσετε τον εαυτό σας και να απελευθερωθείτε από τις απαιτήσεις”.

Έτσι, ο αισθησιασμός δεν είναι πλέον ένας τρόπος επιβίωσης που καταγράφεται στα γονίδιά μας, αλλά μάλλον η τέχνη της ζωής του παρόντος στο σύνολό της, να βρει ενότητα με τον κόσμο και να χτίσει σχέσεις με άλλους ανθρώπους.